ΤΩΡΑ ΠΟΥ ‘ΜΑΙ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΜΟΥ

  • από

Ήμουν μικρό κι ανήλικο
δεν ήξερα απ’ αγάπη
όταν βαθιά μ’ αγκύλωσε
του έρωτα τ’ αγκάθι 

Τώρα που `μαι του καιρού μου
θα `χω συνεχώς το νου μου, 
θα `χω συνεχώς το νου μου
τώρα που `μαι του καιρού μου

Έπρεπε να `μουν μάστορας
έπρεπε να γνωρίζω
τα κόλπα και τις μαστοριές
κι ύστερα ν’ αγαπήσω 

Τώρα που `μαι του καιρού μου
θα `χω συνεχώς το νου μου, 
θα `χω συνεχώς το νου μου
τώρα που `μαι του καιρού μου

Έχ’ η αγάπη βάσανα, 
πίκρες, καημοί και πάθη
μα τη δική μου ήθελα
κανείς να μη τη μάθει 

Τώρα που `μαι του καιρού μου
θα `χω συνεχώς το νου μου, 
θα `χω συνεχώς το νου μου
τώρα που `μαι του καιρού μου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.