ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

  • από

Όσ’ άστρα έχει ο ουρανός κι η Πάτρα παραθύρια μα τον ουρανό
Τόσες φορές σε φίλησα στα μάτια και στα φρύδια μα τον ουρανό
Για σένα μαυρομάτα μου αρνήθηκα την μάνα μου
Αρνήθηκα τη μάνα μου για σένα μαυρομάτα μου

Ο ουρανός κι αν κατεβεί κι η γη αν πάει επάνω μα τον ουρανό
Δεν σ’ απαρνούμαι εγώ ποτέ εκτός κι αν αποθάνω μα τον ουρανό
Μα τον Σταυρό που κάνουμε εγώ για σένα χάνουμε
Εγώ για σένα χάνουμε μα τον Σταυρό που κάνουμε
Αμά ν αρχίσω να σου πω τα πάθη μου τραγούδι μα τον ουρανό
Η μαύρη γη θα μαραθεί δεν βγάζει πια λουλούδι μα τον ουρανό
μα τ’ άστρα μα τον ουρανό σε θέλω δεν σε λησμονώ
σε θέλω δεν σε λησμονώ μα τ΄ άστρα μα τον ουρανό

όταν σε γέννα η μάνα σου χρυσή ήταν η κοιλιά της μα τον ουρανό
εσύ ήσουν η ομορφότερη απ’ όλα τα παιδιά της μα τον ουρανό
μα την Σταυροπροσκύνηση συ σουν η παρακίνηση
συ σουν η παρακίνηση μα την Σταυροπροσκύνηση

ΠΗΓΗ: Κώστας Τουλάτος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.