Ο παππούς ο Ραγκαβέλας

  • από

Ου παπούς, άκσιτι,
ου παπούς ου Ραγκαβέλας
ου παπούς ου Ραγκαβέλας
είχιν μνιά κουτσή γουμάρα.

Τ’ ν είχιν πού , άκσιτι,
τ’ ν είχιν πούτσις φουρτουμένη
τ’ ν είχιν πούτσις φουρτουμένη,
ήτανι κι αγκαστρουμένη.

Τ’ σιργιανού , άκσιτι,
τ’ σιργιανούσιν στα χουργιά
τ’ σιργιανούσιν στα χουργιά
Σπούρτα, Βάντσις, Κιρασιά.

Σπούρτα, Βά , άκσιτι,
Σπούρτα, Βάντσις, Κιρασιά
Σπούρτα, Βάντσις, Κιρασιά
πάρτι πούτσις, φέρτι μνιά.

Πήραν νιές, άκσιτι,
πήραν νιές κι πάντριμένις
πήραν νιές κι πάντριμένις,
χήρις κι αρραβουνιασμένις.

Κι μνιά κόρη, άκσιτι,
κι μνιά κόρη πινιμένι
κι μνιά κόρη πινιμένι
δεν ιπρόφτασιν να πάρει.

Παίρνει, τ’ νά , άκσιτι,
παίρνει, τ’ νάζει τα τσιουβάλια
παίρνει, τ’ νάζει τα τσιουβάλια
πέφτει μνιά μι δυο κιφάλια.

Τράβα η μνιά, άκσιτι,
τράβα η μνιά κι τράβα η άλλη
τράβα η μνιά κι τράβα η άλλη
κι της κόψαν του κιφάλι


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.