Η Δέσπω

  • από

Αχός βαρύς ακούεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
Ουδέ σε γάμο ρίχνονται ουδέ σε χαροκόπι, 
η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ αγγόνια, 
αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δημουλά τον πύργο.

“Γιώργαινα, ρίξε τ’ άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι, 
εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Αρβανίτων”.
“Το Σούλι κι αν προσκύνησε κι αν τούρκεψεν η Κιάφα
η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμε, δεν κάνει”.

Δαυλί στο χέρι άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει.
“Σκλάβες Τούρκων μη ζήσωμε, παιδιά μ’ μαζί μου ελάτε”!
Και τα φυσέκια ανάψανε κι όλοι φωτιά γενήκαν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.